Ir ao contido
EspañolESPGalegoGAL

Metodoloxía: como calculamos os prezos das lonxas galegas

En poucas palabras

Lonja Galicia publica o prezo de primeira venda do peixe e o marisco nas lonxas galegas coas notas oficiais da Xunta de Galicia. O prezo é sempre a media ponderada por quilo: euros vendidos entre quilos vendidos en todas as lonxas (Σ € / Σ kg). De 2003 a 2025 os datos son oficiais e pechados; 2026 sae do visor diario da Xunta e é provisional. «O habitual» é o que se pagou a mesma semana do ano, a anterior e a seguinte de 2016 a 2025, descontada a inflación (en euros de outubro de 2026). É prezo de lonxa: non é o da peixaría nin o do lote máis caro do día.

De onde saen os datos

Das notas oficiais de primeira venda que publica a Xunta de Galicia na Plataforma Tecnolóxica da Pesca (pescadegalicia.gal). Ata 2025 usamos os ficheiros anuais oficiais, un por ano desde 2003. Para 2026 reconstruímos cada día desde o visor público «Cotizacións nas lonxas»; son datos reais da propia Xunta, pero sen o peche anual: poden recibir correccións e substituiranse polo ficheiro oficial cando se publique.

Lonja Galicia é un proxecto independente: non é unha web da Xunta nin de ningunha lonxa. Quen fai Lonja Galicia.

Por que o último día con prezo ten case unha semana?

Aplícase na portada, nas especies e nas lonxas.

As lonxas envían as súas notas de venda á Xunta con atraso: as grandes (Vigo, A Coruña, Ribeira e Burela) adoitan tardar de 4 a 6 días, e a Xunta non carga datos na fin de semana. Por iso só damos un día por pechado cando chegou polo menos o 60 % do que adoita venderse ese mesmo día da semana (a mediana, en euros, das 8 semanas anteriores). Un sábado ou un domingo só se pecha se tamén o está o último laborable con vendas anterior; un laborable que non chega nunca a ese nivel, como un festivo ou un día de temporal, sáltase.

Cada lonxa segue a mesma regra coas súas propias vendas, e só nos seus días habituais de venda: os días da semana que suman polo menos o 5 % do que factura nun ano. Os días aínda sen pechar saen como provisionais, coa parte que chegou, e nunca se estiman.

Na última actualización, o último día completo é o xoves 12 de novembro de 2026; despois hai 5 días con vendas aínda sen pechar.

Canto fiarse dos datos?

De 2003 a 2025 usamos os 23 ficheiros anuais oficiais: 4.300.330 filas (cada día, especie e lonxa) de 67 lonxas. 2026 sae do visor diario da Xunta, o mesmo sistema de notas de venda que despois produce o ficheiro anual. Comprobámolo cun día de proba: o 17 de decembro de 2025, o visor e o ficheiro oficial coincidían ao céntimo en 854 de 916 filas; as outras 62 eran a mesma especie con outro nome. Cada día volvemos ler os últimos 21 días para recoller as correccións, e cando a Xunta publique o ficheiro anual, substituirá o visor.

O prezo

Aplícase na portada, nas especies e nas lonxas.

É sempre a media ponderada por quilo: o importe total dividido entre os quilos vendidos en todas as lonxas de Galicia. Nunca unha media de medias. Unha especie cotiza nunha sesión só se supera o seu limiar de volume (5 kg ou máis, segundo o que adoita venderse dela). Se ese día non chegou ao seu mínimo, ou se a especie non sae á poxa con regularidade (cotiza en menos do 70 % dos días de poxa de 2016 a 2025), mostramos a media dos últimos 7 días, cos quilos deses 7 días.

Exemplo: se un día se venden 100 kg a 10 €/kg nunha lonxa e 300 kg a 6 €/kg noutra, o prezo de Galicia é (1.000 € + 1.800 €) / 400 kg = 7 €/kg, non 8 €/kg (a media das dúas medias).

A inflación

Cada gráfico e cada táboa con prezos ou euros leva unha etiqueta que di como lelo. Descontada a inflación: os euros de cada mes lévanse a euros de outubro de 2026, o último mes con IPC do INE publicado, para comparar un prezo co doutros anos sen confundir a suba xeral dos prezos cunha suba do peixe. Os meses aínda sen IPC publicado contan igual que o último. Sen descontar a inflación: o diñeiro tal como se pagou, como o prezo dun día, o facturado e os totais.

O habitual compárase sempre descontada a inflación. Xunto ao prezo dunha semana, que é o que se pagou, o habitual lévase aos euros desa semana, e a etiqueta di de que mes son.

Por riba ou por debaixo do habitual

Aplícase na portada, nas especies e nos resumos semanais.

Comparamos a media dos últimos 7 días coas mesmas semanas do ano (a semana ISO, a anterior e a seguinte) de 2016 a 2025, descontada a inflación (en euros de outubro de 2026). Se queda por debaixo do percentil 25 dicimos «por debaixo do habitual»; por riba do 75, «por riba do habitual»; entre medias, «dentro do habitual». Excluímos as semanas do confinamento de 2020 e esiximos polo menos 15 semanas de referencia.

Tempada e paradas

Aplícase no calendario de tempada e nas especies.

A tempada sae da cota típica de quilos de cada mes entre 2016 e 2025. Unha parada dedúcese polo volume: cando en 7 días se vende menos do 10 % do habitual e ningún día chega ao volume mínimo para dar prezo. Non é unha veda oficial, e dicímolo así.

Por que os xornais dan prezos máis altos?

Aplícase nas especies, nas lonxas e nos récords.

Damos a media de todo o vendido cada día (Σ € / Σ kg). Os titulares adoitan dar o lote máis caro, que poden ser uns poucos quilos. O visor da Xunta publica, de cada lonxa e día, o prezo do lote máis barato e o do máis caro: non son medias, e por iso un titular pode falar dun prezo moi superior á media da lonxa. Ese lote máis caro tamén o publicamos, como récord e cos seus filtros: os lotes máis caros (como se contan). En cada ficha, «Distribución de prezos» amosa como se repartiron por prezo os quilos dos últimos 7 días.

O resumo semanal

Aplícase nos resumos semanais.

Cada venres publícase só o resumo da semana anterior (de luns a domingo), cando a Xunta xa completou case todas as notas. Que sobe e que baixa: prezo medio da semana fronte á anterior, só en especies con volume suficiente. Fronte ao habitual: o mesmo criterio que nas fichas. Volve: despois de polo menos catro semanas por debaixo do 10 % dos seus quilos habituais (a mediana semanal de 2016–2025), supera ese nivel; se a semana anterior xa se vendía con volume, non conta como volta. Cada semana leva ademais un tema, escollido por regras fixas: datas sinaladas, récords, especies que volven ou se despiden, prezos fóra do habitual ou unha lonxa convidada. A protagonista é a especie con peso na semana que máis se afasta do habitual. O prezo máis alto é a media dun día nunha lonxa coas regras do récord dun día (o seu lote mínimo e os filtros de prezos atípicos); non é un récord. O que adoita chegar sae do reparto típico dos quilos de cada especie por semanas en 2016–2025.

As lonxas, comparadas

Aplícase nas lonxas e na portada.

En cada lonxa, o prezo dunha especie é a súa media ponderada da semana, só se vendeu polo menos 25 kg (ou a cuarta parte do limiar da especie). A comparación con Galicia é a mediana das últimas 52 semanas. Se unha lonxa vende entre a metade e o 90 % dos quilos dunha especie, compárase co resto de Galicia; por riba do 90 %, non se compara. Non é o mesmo peixe: cambian o tamaño, a arte e a frescura. Por iso dicimos «págase máis de media», nunca «é máis caro».

Calendario

Aplícase no calendario de tempada e nas especies.

Un «adoita» do calendario cúmprese polo menos 7 de cada 10 anos entre 2016 e 2025: tempada é un mes con polo menos 1,25 veces os quilos dun mes medio.

Récords

Aplícase nos récords, nas especies e nas lonxas.

Cada récord ten o seu nome e a súa regra. Contan desde 2016, agás o récord descontada a inflación e os do mercado; o de 2026 sae do visor da Xunta e pode corrixirse. Se dous empatan, gaña o máis antigo.

  • Lote máis caro. O prezo máis alto pagado por un lote da especie: o máximo de cada lonxa e día que publica a Xunta, sen descontar a inflación. Conta se:
    • non pasa de 4 veces a media da súa lonxa ese día, ou de 8 se outra lonxa pagou a 3 días ou menos un lote de polo menos dous terzos dese prezo;
    • a lonxa vendeu ese día polo menos o lote mínimo da especie, como moito 100 kg;
    • non dobra o lote máis caro da especie nas demais lonxas (ou na mesma, outros días) a 3 días ou menos.
  • Récord dun día nunha lonxa. A media máis alta dun día da especie nunha lonxa (Σ € / Σ kg). Conta se:
    • a lonxa vendeu polo menos o lote mínimo: 20 kg ou o limiar da especie, o que sexa máis; nas especies de pouco volume (cotizan en menos da metade das sesións), o que vende un día habitual, como moito 100 kg;
    • non pasa de 4 veces a media de Galicia dese día (agás que a lonxa venda o 80 % ou máis dos quilos do día) nin de 5 veces a mediana desa lonxa nos 365 días anteriores;
    • se a lonxa vende o 80 % ou máis dos quilos de Galicia da súa semana, queda entre un terzo e o triplo do prezo mediano de Galicia nas 4 semanas anteriores (se non as hai, nesa semana do ano anterior).
    O que non pasa estes filtros non se borra: sae nos récords como «prezo atípico sen confirmar».
  • Récord descontada a inflación. Un só por especie: o récord dun día nunha lonxa máis alto en euros de outubro de 2026, «pagouse a X; coa inflación aplicada, a prezos de hoxe serían Y». Desde 2003 se a serie é estable (datos os 13 anos de 2003–2015, ningún salto de máis de 1,8 veces dun ano a outro, un nivel de 2016–2025 entre a metade e o dobre do de 2003–2015 e un máximo antigo que non pase de 1,5 veces o de despois); se non, desde 2016.
  • Día máis caro en Galicia. A media máis alta dun día da especie en todas as lonxas, con polo menos 50 kg, 3 veces o seu limiar ou os quilos dun día frouxo (o percentil 25 de 2016–2025), o que sexa máis. Non conta un día no que unha venda que os filtros quitan leva máis da metade dos quilos de Galicia.
  • Semana máis cara en Galicia. A media máis alta dunha semana completa (de luns a domingo, xa pechada), con polo menos 10 veces o limiar da especie. Pode pasar do día máis caro: conta días con poucos quilos que non entran no récord diario.
  • O ano en curso. O récord dun día nunha lonxa máis alto do ano é «novo» se supera o de 2016 ao ano pasado, e está «cerca» se chega ao 95 % sen batelo. «O anterior» é o que de verdade se bateu: o mellor día antes do novo, de calquera ano. Co lote máis caro, igual.
  • Mercado. O día, a semana completa e o ano completo con máis diñeiro (sen descontar e descontada a inflación) e con máis quilos, de todas as especies e lonxas, desde 2003. Nunca o €/kg do conxunto, que depende de que especies se venderon.
  • En cada lonxa. O seu récord dun día de cada especie, coas mesmas regras, se a especie chega alí ao lote mínimo polo menos 10 días e o récord non queda por debaixo da súa media dos últimos 12 meses; o seu lote máis caro, e o seu mellor día e o seu mellor ano polo facturado.

Nadal

Aplícase no marisco de Nadal e no calendario de tempada.

A suba do Nadal mídese descontada a inflación, fronte ao prezo de partida: a media do 15 ao 28 de novembro de cada ano. Como no calendario, un «adoita» cúmprese polo menos 7 de cada 10 anos.

O que non sabemos

Os datos non din o calibre nin a calidade, nin que barco pescou cada lote. O prezo de lonxa non é o prezo da peixaría. O mexillón e o lagostino case non pasan pola lonxa. Os datos dos últimos días chegan escalonados: por que e como o indicamos.

Cambios no método

. Os récords inclúen o lote máis caro de cada especie desde 2016, o prezo máximo de lote que publica a Xunta, cos seus propios filtros. E o récord descontada a inflación é un só por especie, o de toda a serie: desde 2003 se é estable; se non, desde 2016. Cada récord e a súa regra.

. O prezo de cada mes da ficha sae agora do calendario de tempada, coa súa mesma regra: só contan os anos nos que ese mes vende polo menos a cuarta parte dun mes medio, e un mes é o máis barato ou o máis caro se, 7 de cada 10 anos, o é polo menos un 10 %. As páxinas das lonxas xa non publican o récord dunha especie na lonxa se alí chegan ao lote mínimo menos de 10 días ou se queda por debaixo da súa media dos últimos 12 meses, e amosan todos os seus récords de Galicia. O facturado este ano en cada lonxa chega ata o último día pechado, como a portada e os balances, e non ata o domingo da última semana pechada. O «récord anterior» é o que de verdade se bateu, de calquera data; antes, o mellor ata o ano pasado. E o que vai descontada a inflación está agora en euros do último mes con IPC publicado, tamén os prezos de 2026 (antes, en euros de decembro de 2025, e 2026 sen descontar a inflación).

. Os récords teñen un terceiro filtro: se unha lonxa vende polo menos o 80 % dos quilos de Galicia dunha especie na súa semana, o seu prezo compárase co de Galicia das 4 semanas anteriores. Por iso a venda de centola de Celeiro do 27 de xuño de 2019 deixa de contar como récord, tanto da lonxa como de día máis caro en Galicia, que pasa a ser o 24 de decembro de 2016 (23,63 €/kg de media). Non cambia o día máis caro de ningunha outra especie.

. O último día completo de cada lonxa só se busca entre os seus días habituais de venda e coa regra da fin de semana: un sábado case sen vendas xa non pasa por día completo.

. Cada lonxa amosa o seu último día completo, coa regra do 60 % aplicada ás súas propias vendas, e non o último día con datos, que podía estar a medias.

. Cada día vólvense ler os últimos 21 días (antes, 8). Un sábado ou un domingo só se dá por pechado se o está o último laborable anterior. Na ficha do galo, as dúas filas que o visor chama «Rapante» (rapantes e galo do norte) súmanse, como no ficheiro oficial; antes quedaba unha ao chou. Cos mesmos datos, as cifras saen sempre iguais (antes cambiaban ±1 kg nalgúns redondeos). E os días aínda sen pechar saen nas fichas como provisionais.

Imaxes e créditos

A imaxe da portada

O fondo da portada non é unha foto nin unha imaxe feita con intelixencia artificial: é unha ilustración feita con código. É o abrente sobre un cerco galego visto desde o alto; o mar, a luz e o barco calcúlanse, con ondas dun modelo do ondado real, e o mar en marcha é un bucle de once segundos calculado así de antemán. É decoración: non reflicte o estado do mar de hoxe nin cambia cos datos. Con «reducir movemento», con aforro de datos ou se o dispositivo non pode reproducila, vese queda; e pódese parar co botón da súa esquina.

As ilustracións das especies

Cada especie leva un debuxo a unha soa liña, feito con axuda de intelixencia artificial e revisado a man, lámina a lámina, fronte a referencias da especie. Sobre esa liña, a cor píntase con código, á maneira dunha acuarela, coas cores do animal; e de cada especie hai ademais unha icona pequena, debuxada á parte, que acompaña o seu nome nas listas. Non son fotografías nin o retrato dun exemplar concreto: serven para recoñecela dunha ollada.

As cartas da costa

A costa e as isóbatas das cartas das lonxas e dos resumos semanais saen dos datos de EMODnet Bathymetry Consortium (2024), EMODnet Digital Bathymetry (DTM 2024), con licenza CC BY 4.0.